De misleidende rust van Inertia
Terwijl de wereld fundamenteel verandert door AI, lijkt er aan de oppervlakte weinig te gebeuren. Dat is de valkuil van inertia. En jouw kans.

Inertia is een rotwoord. Want het klinkt als stilstand, terwijl het eigenlijk een valse belofte van stabiliteit is. Je bedrijfsprocessen draaien, je team levert, de cijfers zijn prima. Waarom zou je iets veranderen aan een machine die werkt?
Vergelijk het met een tanker op volle zee. Die vaart lekker door, ook als de kapitein het roer volledig omgooit. Dat ding stopt niet zomaar. En precies dát is waar we nu zitten met AI. De wereld is fundamenteel aan het veranderen, maar aan de oppervlakte lijkt er weinig te gebeuren. Hier en daar verschijnt een AI-knopje in je software, je collega speelt wat met ChatGPT, en verder? Business as usual.
Schijn bedriegt.
Tektonische verschuivingen
Onder de oppervlakte verschuiven de platen van hoe we werken, creëren en waarde toevoegen. Het is een tussenfase, een soort limbo. En die limbo is gevaarlijk, want hij voelt comfortabel.
De organisaties die nú hun processen durven aan te passen, maken al gebruik van de super powers van AI. Zij bouwen in weken wat anderen maanden kost. Zij automatiseren wat gisteren nog handwerk was. Die voorsprong groeit elke dag.
Ondertussen vergadert de rest. Er worden commissies opgetuigd om te bepalen hoe AI past in de "strategie voor 2030". Er wordt gewacht op wetgeving, op zekerheid, op de massa. Op het moment dat het veilig voelt.
Dat moment komt niet.
De keuze is aan jou
Je kunt wachten tot de tanker vanzelf van koers verandert. Maar dan ben je passagier, geen kapitein. En passagiers bepalen niet waar het schip naartoe gaat.
De kloof tussen organisaties die AI omarmen en organisaties die vasthouden aan het oude, wordt elke dag groter. En het gekke is: beide kampen hebben het gevoel dat ze de juiste keuze maken. De één ziet de kansen. De ander voelt de stabiliteit. Inertia doet zijn werk.
Mijn advies: kies bewust. Wacht niet tot het veilig voelt, want dat is precies wanneer de voorsprong van anderen onoverbrugbaar is geworden. De oude processen werken nog. Maar de vraag is niet óf ze stoppen met werken. De vraag is wanneer. En of je dan klaar bent.